Konrad Kopeć urodził się 9 października 1998 r. w 41 tygodniu z trzeciej ciąży, jako nasze trzecie dziecko. Cała ciąża przebiegała prawidłowo, lekarz zapewniał, że dziecko się wspaniale rozwija. Jedynie moje samopoczucie przez całą ciążę było związane z ciągłym niepokojem, który zakłócał sen w nocy i funkcjonowanie w czasie dnia.

 

Po urodzeniu Konradka już w pierwszych chwilach zorientowałam się, że jest coś nieprawidłowego bowiem zamiast płaczu dziecka, usłyszałam przeraźliwy krzyk. Po pewnym czasie lekarz neonatolog przygotowała mnie na jakieś nieprawidłowości u dziecka związane z wadą serca.

Po kilku godzinach oczekiwania, od urodzenia dziecka, przyjechała karetka do transportu noworodków i Konrad został przewieziony na oddział Kardiochirurgii Dziecięcej w PSK nr 5 przy AM w Poznaniu. Tam w siódmej dobie życia profesor Michał Wojtalik z zespołem lekarzy przeprowadził operację wielkich pni tętniczych.

 

 

Przebieg pooperacyjny był bardzo powikłany posocznicą i przetrwałym nadciśnieniem płucnym. Przez 3 tygodnie trwała walka lekarzy o utrzymanie Konrada przy życiu i nasza modlitwa w tej samej intencji. W czasie feralnego okresu bardzo schudł. Masa ciała zmniejszyła się o ponad kilogram. Później byliśmy częstymi pacjentami kardiologii - nawracały zapalenia płuc.

Gdy po raz kolejny znaleźliśmy się w szpitalu w czerwcu 1999 roku, syn przebywał tam 3 miesiące. Leczenie farmakologiczne nie przyniosło rezultatu. Postanowiono o przewiezieniu go do Instytutu w Rabce. Tam dr Joachim Buchwald z zespołem lekarzy dokonał drugiego zabiegu - rozszerzono główne oskrzele po lewej stronie oraz wycięto górny płat płuca po lewej stronie ze względu na rozdęcie. Po tej operacji (częsta bronchoskopia) przez krótki czas Konrad miał bezgłos.
 

W chwili obecnej Konrad ma prawie 7 lat. Uczęszcza do "zerówki". Poblemem zostaje DPM i z tego powodu połowiczy niedowład strony prawej. Konradek jest przemiłym chłopcem, wspaniałym dyplomatą w kontaktach z ludźmi. Jest też wielkim fanem Adama Małysza i wszystkich drużyn piłki nożnej. Cieszy się życiem darowanym po raz drugi. A my jego bliscy i krewni cieszymy się każdym dniem, który jest nam dany.
 

OTO JEST DZIEŃ, KTÓRY DAŁ NAM PAN

W minioną niedzielę, czyli 27maja 2007 roku, mój syn po raz pierwszy przyjął do swego serca Pana Jezusa.
 

 

To dzień niezwykły i uroczysty dla całej rodziny. Przygotowania trwały od wielu miesięcy. Przede wszystkim te duchowe, ale i te bardzo zewnętrzne, które jedynie podkreślają doniosłość tej chwili. Konrad jak i inne dzieci musiał nauczyć się podstawowych prawd wiary, wytrwale chodzić na próby, by przygotować się do czynnego udziału we mszy świętej. Wszystkie przygotowania znosił dzielnie, chociaż nieraz widziałam wielkie zmęczenie i wyczerpanie.

 

Wyczekiwany dzień przyniósł dobrą pogodę, radość spotkania z całą rodziną i wiele radości ze spotkania z Panem.
 

 

Dzieci z naszej parafii, po mszy świętej, tradycyjnie otrzymują chlebek do wspólnego spożycia w miejscu, gdzie jest uroczystość komunijna...

...i tradycyjnie fotografują się z Proboszczem parafii.

 

 

Popołudniu wracają do kościoła na nabożeństwo majowe ze swoimi rodzicami chrzestnymi. Od poniedziałku do soboty uczęszczają na msze święte w swoich odświętnych ubraniach. Cieszę się, że mogłam wraz z moim synem doczekać tej chwili.

Danuta Kopeć - mama Konrada