Narodziny Nicolki

Nicola urodziła się 29 kwietnia 2004 roku, dokładnie w terminie wyznaczonym przez lekarza. Ważyła 3300g, dostała 10 punktów w skali Agar. Nic nie zapowiadało, że Nicoli może coś dolegać. W tym momencie najważniejsze jest, że ma się dziecko już przy sobie. Poród odbył się bez komplikacji. W nocy miałam ją przy sobie, karmiłam ją piersią.

Piątek 30 kwietnia

Czekaliśmy spokojnie na obchód i rozmowę z lekarzem pediatrą. Okazało się jednak, że pani doktor ma zastrzeżenia do pracy serduszka Nicoli. Stwierdziła, że słychać szmery i najbezpieczniej będzie, gdy wyślą ją na dokładniejsze badania do Centrum Zdrowia do Katowic. Co czuliśmy w tym momencie wiedzą chyba tylko ci rodzice, którzy to przeżyli. Po Nicole przyjechała specjalistyczna karetka dla noworodków. Zabrali ją...

Niedziela 01 maja
Wypisałam się na własne żądanie i pojechaliśmy do Katowic. Myśleliśmy, że za dzień, dwa zabierzemy Nicole do domu z oddziału Patologii Noworodka. Okazało się, że Myszki nie ma na tym oddziale. Była na oddziale Intensywnej Terapii i czekała - podłączona do pompy z lekami i kardiomonitoru - na operację. Dowiedzieliśmy się, że nasza córeczka musi być szybko operowana. Rozpoznano u niej wadę serca pod postacią: hipoplazja łuku aorty, stenoza zastawki aortalnej. Operację wyznaczono na 10 maja.

Codziennie do Niej przyjeżdżaliśmy, próbowałam karmić ją piersią, ale nie miała siły ssać, więc odciągałam pokarm.

Zadzwoniono do nas w czwartek, że operacja przesunięta została na 7 maja...

Piątek 07 maja
Nicola operowana była w Klinice i Katedrze kardiochirurgii w Katowicach. W krążeniu pozaustrojowym wykonano u niej valvulotomię zastawki aortalnej. Operacja przebiegła szybko, choć dla nas była to wieczność. Wygląd po operacji - straszny, przerażający. Pełno kabli, dren, cewnik. Ale najważniejsze było to, że już jest po wszystkim...

  
      

 

Kolejne dni - był to czas oczekiwania, czy wszystko będzie w porządku. Nicolka bardzo szybko dochodziła do siebie, walczyła. Po pięciu dniach była na tyle już silna, że mogłam z powrotem zacząć karmić ją piersią. Po siedmiu dniach mogliśmy Ją zabrać do domu. Opieka w szpitalu była wspaniała. Miałyśmy swój pokój. Zajmowano się nami troskliwie. Wszystko miałyśmy bardzo dokładnie tłumaczone.

Na Nicole już czekały w domu wszystkie zabawki, łóżeczko.. W końcu byliśmy szczęśliwi.

Jeździliśmy na początku na kontrolę do kardiochirurga (z blizną) i do kardiologa co dwa tygodnie. Obecnie mamy wizyty co trzy, cztery miesiące.

 

 

Nicola jest dzieckiem wesołym, radosnym, bardzo żywym. Takie małe "żywe srebro". Co prawda mamy trochę problemów z ciągłymi infekcjami, ale walczymy.
Borykaliśmy się z salmonellą, nosicielką była dziesięć miesięcy. Ostatnio okazało się, że ma anemię, musiała przyjmować żelazo w syropie. Mając dwadzieścia miesięcy pożegnaliśmy się z karmieniem piersią, aby w końcu zaczęła ładnie jeść, bo od wszystkich rzeczy wolała mleczko.

Luty 2006
Nicola ma 22 miesiące. Mamy nadal problemy z jej infekcjami. Myszka, jak na swój wiek jest bardzo drobna. Ma niedowagę - waży 9600. ale pomimo wszystko energii ma jak niejedno zdrowe dziecko.
 

 

 

 

 

 
Święta 2005

Na początku lutego Myszka zrobiła krok w dorosłość. Zaczęła siusiać do nocniczka. Pampersów używamy już sporadycznie. Buntuje się, nie chce już pieluch.
Zauważyliśmy, że gdy trochę dłużej pobiega - męczy się. Mamy nadzieję, że to taki okres przejściowy. Zobaczymy, co powie lekarz...

    

Jesteśmy pod opieka kardiologa (kontrola co trzy, cztery miesiące), genetyka (raz na pół roku) i zaczynamy wizyty u alergologa.

Sierpień 2006
Nasza Nicolka ma juz 27 miesięcy. Wspaniale się rozwija. Martwilismy sie troche, że nie chce mówić, ale teraz nadrabia ostatnie miesiące.

 

 

Powiększyło nam się grono specjalistów. W tej chwili chodzimy do kardiologa (co pół roku), alergologa (doraźnie), genetyka (co pół roku) i gastrologa (co kilka miesięcy). W tej chwili jesteśmy po badaniach na celiakie i mukowiscytoze. Wszystko jest w porządku. Rośnie jak na drożdżach, mamy tylko jak zwykle problem z jej wagą, choć juz przekroczyła (w końcu) dziecięć kg.

 

 

Pozdrawiamy wszystkie "sercowe" dzieciątka.
        Ania i Michał
        Rodzice Nicoli