Adres:
26 boulevard Brune
F-75014 Paris
tel.01-40-44-39-46
fax 01-40-44-39-48
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. ).
 

Szpital Necker Enfants Malades w Paryżu we Francji jest jednym z tych, do których przyjmowane są dzieci z tak złożonymi wadami serca jak HLHS.

Z1

Do tego szpitala skierował mnie profesor Laurent Fermont po wcześniejszym badaniu potwierdzającym wadę serca mojej, jeszcze nienarodzonej córeczki Marty. (Profesor przyjmuje w Institut de puériculture de Paris – Unité d’explorations cardiologiques; adres: Według Profesora, najlepszym rozwiązaniem w mojej sytuacji był poród w miejscu, w którym dziecko objęte zostanie natychmiastową, fachową opieką medyczno-chirurgiczną, bez konieczności transportu. W tym celu skierował mnie do doktora Jean-Marie Jouannic z kliniki ginekologiczno-położniczej szpitala Necker, który w porozumieniu z moim luksemburskim ginekologiem przejął prowadzenie ciąży. Na trzy tygodnie przed planowaną datą porodu przeniosłam się do Paryża do hotelu „Le Rosier Rouge” przeznaczonego dla osób, których bliscy przebywają w paryskich szpitalach. Jedynie tu mogłam liczyć na pomoc w momencie ewentualnego porodu, gdyż hotel ściśle współpracuje z pogotowiem ratunkowym (SAMU).
W tym czasie, co dwa-trzy dni miałam wizyty kontrolne u położnej, pozwalające określić najlepszy moment narodzin Marty. Rankiem 17 maja 2001 roku rozpoczęto wywoływanie porodu. Po porodzie pozwolono mi jedynie na chwilkę przytulić Martusię i natychmiast przewieziono ją na oddział kardiologii dziecięcej. Oczekiwał tam na nią zespół lekarzy. Marcie natychmiast podłączono kroplówkę z  Prostaglandyną E1 i rozpoczęto badania pozwalające dokładniej określić złożoność wady serca oraz ustalić rodzaj koniecznych do wykonania operacji.

W sumie, do tej pory Marta przeszła trzy operacje na otwartym sercu. Wszystkie przeprowadzał znakomity chirurg profesor Pascal Vouhé z oddziału chirurgicznego kardiologii dziecięcej szpitala Necker.

 

Trudno o jednoznaczną odpowiedź. Na pewno pracują w nim wspaniali lekarze. Dzięki ich ogromnej wiedzy i zaangażowaniu w ratowanie dzieci moja Marta żyje. Poza tym szpital jest świetnie wyposażony technicznie (chociaż i tu wielokrotnie spotkałam się z brakami i ograniczeniami).

Myliłby się jednak ktoś sądząc, że Paryż oznacza jednocześnie nowoczesną klinikę, jakie widujemy w amerykańskich filmach. Necker Enfants Malades jest publicznym szpitalem z ponad 200-letnią tradycją. Składa się na niego kilkanaście budynków, budowanych w różnych okresach. Większość z nich jest stara, a ich wnętrza nie są przystosowane do obecnych standardów. Ani na Kardiopediatrii, ani na Kardiochirurgii nie ma pokoi dla matki z dzieckiem. Liczy się jednak to, że rodzice mogą przebywać z dzieckiem 24/24 godziny (z wyjątkiem intensywnej terapii), a do spania w fotelu, chociaż jest to bardzo niewygodne, można się też przyzwyczaić.
Dla mnie najważniejsza była i jest wspaniała opieka, jaką roztoczono nad moim dzieckiem.

 

Z2
 

Umożliwienie ciągłego przebywania z dzieckiem nie oznacza zgody na zamieszkanie w szpitalu. Wiadomo, że najlepszym rozwiązaniem byłoby zatrzymanie się u rodziny lub znajomych. Ja, niestety, zmuszona byłam wynająć hotel, który pozwalał mi na prysznic, przebranie się etc. Na terenie szpitala znajduje się rodzaj hotelu „Maison des Parents Saint Jean Hôpital Necker”. Może w nim zamieszkać jedno z rodziców, niestety maksymalnie na okres jednego miesiąca. Cena za ten hotel jest stosunkowo niska, dlatego często brak w nim miejsc i lepiej zadzwonić dużo wcześniej w celu rezerwacji. Adres: 149, rue de S?vres; F-75015 Paris; tel./fax 01-43-06-32-94.
Ponieważ pierwszy pobyt Marty w szpitalu trwał ponad dwa miesiące, zmuszona byłam przenieść się do innego hotelu. W pobliżu szpitala jest ich wiele, większość jednak bardzo droga. Mój wybór padł na „Hôtel Camelia”. Mimo że nie jest to hotel wysokiej klasy, jego atutem była życzliwość właścicieli i możliwość przedłużania pobytu z tygodnia na tydzień. Adres: 24 boulevard Pasteur; F-75015 Paris; tel. 01-47-83-76-35 lub 01-47-83-69-91; fax 01-40-65-94-98.

Oczywiście, można również zamieszkać we wspomnianym wcześniej „Le Rosier Rouge”. Nie skorzystałam z tej możliwości z uwagi na odległość od szpitala. W ciągu tygodnia byłam w Paryżu sama, a nie chciałam zostawiać Marty zbyt długo samej. Z „Rosier Rouge” korzystał jednak mój mąż, który przyjeżdżał do nas co weekend.

 

Aby pod podane numery telefoniczne dodzwonić się z Polski należy wybrać kierunkowy na Francję 0033 i opuścić zero przed jedynką.

Opracowane przez Małgorzatę Pawłowską – mamę Marty z HLHS.