Kuba przeszedł do tej pory trzy operacje, a w najbliższym czasie czeka go jeszcze jedna.

Od razu po urodzeniu, dnia 23 grudnia przeszedł banding gałęzi płucnych. Przez 16 dni leżał w ciężkim stanie pod respiratorem z powodu niewydolności oddechowej. Dopiero 9 stycznia 2009 roku odłączono go od respiratora i 5 dni później przeniesiono na oddział kardiochirurgiczny. 21 stycznia Kuba przeszedł operację Norwooda. W trzeciej dobie odłączono go od respiratora, a w piątej dobie po operacji przeniesiono go na oddział kardiochirurgii, gdzie chorował na zapalenie płuc. Kiedy doszedł do siebie po tym wszystkim, został wypisany do domu 11 lutego. W domku cieszyliśmy się Kubusiem przez pół roku, po czym musieliśmy zawieźć go do szpitala na kolejną operację. Dnia 9 czerwca przeszedł kolejny etap operacji metodą Glenna. Był wtedy w bardzo ciężkim stanie. Lekarze rozkładali ręce i nie wiedzieli czy Kubuś to wszystko przeżyje. Organizm nie chciał przyjąć nowego krążenia. Stan Kubusia się pogarszał. Profesor Moll podjął decyzję ponownego otworzenia Kuby w drugiej dobie, ponieważ nastąpiło bardzo duże krwawienie. Miał podawaną krew, płytki krwi, osocze. Trzy doby leżał w śpiączce farmakologicznej z otwartym mostkiem. Dostawał bardzo drogie leki na powstrzymanie krwawienia. Po dziesięciu dniach walki został odłączony od respiratora, ale miał problemy z oddychaniem. Po kilku dniach został przeniesiony na intensywną terapię, gdzie przeszedł zapalenie płuc i z powodu kłopotów z oddychaniem miał cały czas podawany tlen. Po tygodniu został przeniesiony na kardiochirurgię. Był bardzo słaby, nie miał nawet siły, żeby utrzymać swoją główkę, nie siedział i bardzo mało jadł. 29 czerwca Kuba miał zdejmowaną drogę centralną w okolicy prawej pachwiny. Gdy wyszedł z gabinetu bardzo płakał, nóżki mu drżały i nie można było go uspokoić. Okazało się, że Kuba dostał udaru niedokrwiennego na lewą stronę. Nie ruszał lewą rączką i był całkowicie bez kontaktu. Stan Kubusia znowu zaczął się pogarszać, główkę i gałki oczne miał zwrócone w prawą stronę. Całą noc miał ataki padaczkowe i podano mu dożylnie Luminal. Następnie włączono też sterydy. W trzeciej dobie po udarze miał zrobiony tomograf, który wykazał, że bardzo duży obszar mózgu ma niedotleniony, cały płat czołowy i część płatu skroniowego. W dniu 28 lipca został wypisany do domu gdzie rozpoczęliśmy trudną i czasochłonną rehabilitację Kuby.

Dzisiaj Kubuś ma już dwa latka, nie siedzi, nie chodzi, ma całkowicie niesprawną lewą rączkę i obydwie nóżki. Kuba nie mówi, rozwija się bardzo powoli. Czeka go dalsza, bardzo intensywna i kosztowna rehabilitacja. Oprócz tego w najbliższym czasie będzie musiał przejść kolejny etap operacji na serduszko.

 

Środki będą przeznaczone na rehabilitację, sprzęt rehabilitacyjny, pobyty w szpitalu, dojazdy, oraz leki.

 

Z całego serca dziękujemy Pani profesor i Panu profesorowi Moll za wszystko co zrobili dla naszego kochanego synka Kubusia. Walczyli do końca i ze wszystkich sił, abyśmy mogli cieszyć się naszym synkiem do dnia dzisiejszego. Podziękowania składamy także dla całej ekipy lekarzy i pielęgniarek z POOPu i Intensywnej Terapii.