Nasza mała Zuzia walczy o życie. Jedyną nadzieją jest nowe serduszko!

Nigdy żaden rodzic nie powinien usłyszeć słów, które padły z ust lekarzy: „Jedynym ratunkiem dla Państwa dziecka jest przeszczep. Kwalifikujemy Zuzię na listę oczekujących”.

Nasza córka, Zuzanna Teresa, przyszła na świat 2 czerwca 2026 roku. Choć powinniśmy cieszyć się pierwszymi wspólnymi chwilami w domu, nasza rzeczywistość zmieniła się w ciągłą walkę o każdy kolejny oddech i uderzenie maleńkiego serca.

Wyrok przed urodzeniem

Wszystko zaczęło się jeszcze w trakcie ciąży, podczas rutynowych badań połówkowych. Wkrótce potem, w warszawskiej klinice przy ul. Agatowej, usłyszeliśmy okrutną diagnozę: krytyczna wada serca płodu – zarośnięcie zastawki płucnej bez ubytku w przegrodzie z hipoplazją prawej komory.

Zuzia zaraz po urodzeniu została przewieziona karetką do Centrum Zdrowia Dziecka. Dwa tygodnie później, 17 czerwca, przeszła pierwszą poważną procedurę cewnikowania serca z implantacją stentu do przewodu tętniczego.

Gdy 10 lipca wreszcie wypisano nas do domu, wydawało się, że najgorsze mamy za sobą. W domu z utęsknieniem czkali na nią dwaj starsi bracia 8-letni Antoś i 7-letni Kubuś. Mieliśmy spokojnie obserwować jej rozwój i czekać na kolejne etapy leczenia. Na cieszenie się sobą mieliśmy jednak tylko 12 dni...

Załamanie i walka o każdy dzień

22 lipca nastąpił koszmar – serduszko naszej Zuzi zaczęło się zatrzymywać. Trafiliśmy do szpitala w Rzeszowie, gdzie lekarze dokonali cudu i uratowali jej życie. Wtedy spadł na nas kolejny cios: okazało się, że powodem załamania jest lewa komora serca, której kurczliwość spadła do zaledwie 8%.

Po ustabilizowaniu Zuzia ponownie trafiła do CZD. Niestety, 30 lipca stan naszej córeczki znów gwałtownie się pogorszył. Nastąpiło kolejne zatrzymanie akcji serca. Zuzia trafiła na Oddział Intensywnej Terapii, gdzie do dziś jej oddech podtrzymuje respirator.

Do przytłaczającej diagnozy wady serca dołączył kolejny cios, okazało się, że nasza córeczka cierpi również na wrodzoną kardiomiopatię obu komór serca.

Długa droga i prośba o pomoc

Dla naszej córeczki nie ma już prostych rozwiązań. Lekarze podjęli decyzję o kwalifikacji Zuzi do przeszczepu serca, to jej jedyna szansa na życie. Przed nami długie tygodnie, a być może miesiące oczekiwania na organ, męcząca hospitalizacja, a w przyszłości skomplikowany proces leczenia, zapobiegania odrzutowi i intensywna rehabilitacja.

Zuzia pokazała już, jak ogromną ma wolę życia. Przetrwała rzeczy, które złamałyby niejednego dorosłego. Jako rodzice zrobimy wszystko, by dać jej szansę na dorastanie u boku braci.

Prosimy Was o wsparcie. Zbieramy środki na dalsze leczenie, kosztowną rehabilitację, sprzęt medyczny oraz opiekę poszpitalną dla Zuzi. Każdą wpłatą i każdym udostępnieniem dajecie naszej córeczce szansę na życie.

Aktualizacja: 11.08.2026 r.

10.08.2026 r. nastąpił kolejny kryzys, podczas pobytu na OIT serce Zuzi po raz kolejny zaczęło się zatrzymywać. Lekarze podjęli trudną ale i jedyną możliwą decyzję, podłączenie Zuzi do ECMO, maszyny, która będzie podtrzymywać pracę serca, w skrócie ratować życie naszej córeczki.

Operacja udała się, Zuzia funkcjonuje z maszyną, ale każdy dzień wiąże się z ryzykiem dużych powikłań, które mogą prowadzić do najgorszego. Słowa lekarza, że bez tej maszyny dziś Zuzi nie było by tu z nami głęboko utkwiły nam w sercach.

Jedynym ratunkiem jest nowe serduszko, Zuzia jest na liście oczekujących.
Czekamy również na decyzje z WUM ws wszczepienia Berlin Heart, transportu Zuzi do tej placówki w celu oczekiwania na nowe serduszko. To wszystko jest obarczone bardzo dużym ryzykiem.

Bardzo prosimy o wsparcie, każde dobre słowo, każde wsparcie ma znaczenie.

Z całego serca dziękujemy za każdą pomoc, Rodzice Zuzi – Kasia i Darek.