Aniela Jadwidzic

Podczas badań prenatalnych drugiego trymestru, tuż przed Bożym Narodzeniem, dowiedzieliśmy się, że nasza córka urodzi się ze złożoną wadą serca – tetralogią Fallota. Echo serca potwierdziło tę diagnozę. Mimo licznych obaw, które towarzyszyły nam w tamtym czasie, mocno wierzyliśmy, że na świat przyjdzie dzielny, silny i przepełniony wolą życia mały wielki człowiek. I nie myliliśmy się! Aniela urodziła się w kwietniu 2024 roku. Wcześniactwo, hipotrofia i poważna wada serca – z takim bagażem wkroczyła w nową rzeczywistość poza bezpiecznym miejscem pod sercem mamy.

Pierwsze trzy i pół miesiąca Aniela spędziła w szpitalu, głównie na oddziałach intensywnej terapii i kardiochirurgii. Był to niezwykle trudny czas zarówno dla naszej córki, jak i dla nas. W maju, w drugim miesiącu swojego życia, Aniela przeszła dwie operacje kardiochirurgiczne (rozszerzenie pnia płucnego, pełna korekcja wady) oraz cewnikowanie serca z nieudaną implantacją stentu w pniu płucnym. Wszystkie interwencje odbyły się w trybie nieplanowym, ratującym życie. Mimo starań kardiochirurgów i anestezjologów stan Anieli nie był stabilny – serce wciąż było niewydolne, córka przez długi czas była wspomagana przez respirator. Po operacjach pojawiły się komplikacje w postaci niedoczynności tarczycy i chłonkotoku. Trzecia interwencja, reoperacja polegająca na zamknięciu znacznego przecieku na łacie, odbyła się w czerwcu w trybie pilnym.

W końcu w drugiej połowie lipca mogliśmy zabrać Anielę do domu. Nasza radość nie trwała jednak tak długo, jakbyśmy tego chcieli. Podczas wrześniowej kontroli na oddziale kardiologii okazało się, że w lewej tętnicy płucnej jest krytyczne zwężenie, które wymaga natychmiastowej interwencji. Po nieudanym zabiegu angioplastyki postanowiono wszczepić stent, jednak i ten zabieg się nie powiódł, co doprowadziło do zagrożenia życia i kolejnej, czwartej już operacji kardiochirurgicznej, podczas której usunięto stent, wykonano plastykę lewej tętnicy płucnej oraz wszyto zastawkę biologiczną pnia płucnego.

Wiemy, że ta długa i niesamowicie trudna historia hospitalizacji i walki o życie i zdrowie Anieli nie dobiegła końca. W tętnicach płucnych wciąż są niebezpieczne zwężenia, a dodatkowo lewa tętnica jest hipoplastyczna. Anielę czekają rutynowe zabiegi cewnikowania serca oraz w najgorszym scenariuszu kolejna operacja, być może ze wskazaniem leczenia za granicą.

Anielka swoje pierwsze urodziny spędziła w domu - była to dla nas wielka radość! W międzyczasie konsultowaliśmy jej stan zdrowia z innymi ośrodkami w Polsce i za granicą. Po marcowej (2025) kontroli na oddziale kardiologii zostało uzgodnione, że w maju zostanie przeprowadzone cewnikowanie serduszka w związku z niebezpiecznymi zwężeniami w tętnicach płucnych. Zabieg odbył się planowo z początkiem maja - niestety nie przyniósł zadowalających efektów, a dodatkowo badanie wykazało nadciśnienie płucne.

Ta informacja tylko przyspieszyła decyzję o kolejnej - piątej już - operacji, która czeka Anielkę w grudniu (2025) w zupełnie innym ośrodku niż dotychczas. Plan operacji zakłada trzy etapy:

• poziomowa plastyka tętnic płucnych z naciskiem na lewą tętnicę,
• poszerzenie drogi wypływu z prawej komory,
• wymiana konduitu łączącego prawą komorę z tętnicami płucnymi.

Operacja jest bardzo złożona i skomplikowana, ale mocno wierzymy, że i tym razem Anielka dzielnie zniesie wszelkie przeciwności.

Wraz z nowym rokiem 2026 pragniemy podzielić się dobrymi informacjami - piąta operacja (grudzień 2025) przebiegła bez komplikacji. Dzięki zespołowi kardiochirurgów z Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka im. Jana Pawła II w Katowicach na czele z drem Grzegorzem Zalewskim pomyślnie udało się zrealizować wszystkie założenia operacji. Anielka szybko zaadaptowała się do nowej sytuacji kardiologicznej - widocznie poprawiło się jej samopoczucie i ma znacznie więcej siły do zabawy i przede wszystkim do dalszego rozwoju.

Nadal pozostajemy pod opieką poradni kardiologicznej oraz oddziału kardiologicznego i monitorujemy pooperacyjne serduszko.

Obecnie córka przyjmuje dwa leki: na serce i na tarczycę. Stale jesteśmy pod opieką specjalistów: kardiologa, endokrynologa, fizjoterapeuty i logopedy. 

W związku z nadwrażliwością sensoryczną Anielka przez prawie dziesięć miesięcy była karmiona sondą nosowo-żołądkową, jednak dzięki profesjonalnej pomocy logopedycznej oraz turnusom z elektrostymulacją w lutym 2025 udało się złagodzić nadwrażliwość. Anielka rozpoczęła naukę jedzenia doustnego oraz oswajanie się ze smakami i konsystencjami, mogliśmy wprowadzić rozszerzanie diety. To był krok milowy w naszej codzienności.

Efekty elektrostymulacji i pracy z neurologopedą utrwaliły się; Anielka je coraz więcej produktów i co najważniejsze - sprawia jej to frajdę. Niestety wciąż zmagamy się ze śladami nadwrażliwości, stąd naszym kolejnym wyzwaniem będzie wsparcie rozwoju mowy. W lutym (2026) rozpoczynamy cykliczne spotkania z logopedą ukierunkowane właśnie na ćwiczenie mowy.

Kontynuujemy rehabilitację i fizjoterapię, które przynoszą niesamowite efekty. Po kilkutygodniowej rekonwalescencji pooperacyjnej konieczna będzie ponowna praca z blizną, jej mobilizacja, niezbędne będzie również ogólne wsparcie neuromotoryczne.

Aniela jest niezwykle pogodną, uśmiechniętą, rozumną i energiczną dziewczynką. Przynosi nam wiele radości, jesteśmy z niej dumni. Pomimo licznych operacji kardiochirurgicznych i zabiegów, mimo trudnych i wręcz traumatycznych doświadczeń, pod czujnym okiem specjalistów ma ogromną szansę na prawidłowy rozwój i normalne życie. Wszystkie nasze działania, rehabilitacja oraz wszelkie potrzebne terapie i kontrole mają na celu zapewnienie jej ku temu jak najlepszych warunków. Już tyle przeszła – dla nas jest bohaterką, a dla bliskich i znajomych niezłomną wojowniczką.

Jeżeli zechcesz wesprzeć Anielkę w dalszej drodze, będzie nam niezmiernie miło. 

Z całego serca dziękujemy za każdą pomoc. Dobro powraca!