Kacper Szymański

Cześć.
Mam na imię Kacper. Jestem chłopcem, który od pierwszego oddechu zmaga się z wyzwaniami większymi niż on sam, ale nigdy nie przestaje walczyć.

Przyszedłem na świat 10 kwietnia 2017 roku, w 34. tygodniu ciąży, z ciężką wadą serca TGA. Byłem maleńki, ważyłem 2600 gramów i od pierwszej chwili musiałem walczyć o życie. Lekarze nie dawali mi wielkich szans — wcześniak, niewydolność krążeniowo‑oddechowa, poważna wada serca. Już po kilku godzinach trafiłem do innego szpitala, gdzie wykonano zabieg, który miał dać mi choć odrobinę czasu na operację ratującą życie.

W 7. dobie, dokładnie w Wielkanoc, mój stan dramatycznie się pogorszył — martwicze zapalenie jelit, stomia, niewydolność wątroby i nerek. Byłem w stanie krytycznym.

A jednak nie poddałem się.

W 43. dobie życia przeszedłem 8‑godzinną operację serca. Wyjechałem z sali z otwartym mostkiem, zszytym dopiero po kilku dniach, ale moje serce zostało uratowane.

Po dwóch miesiącach na OIOM‑ie i kolejnych komplikacjach — zakrzepicy i martwicy stopy — w końcu wróciłem do domu. Później przeszedłem operację zamknięcia stomii, która niestety zakończyła się serią kolejnych zabiegów, bo moje jelito dwukrotnie pękło.

To była długa, bolesna droga, pełna strachu, niepewności i walki o każdy dzień.

Dziś mam 9 lat.
Uczę się i cieszę się życiem.

Walczę każdego dnia, mimo iż nie ułatwia mi tego stwierdzony autyzm i ADHD.

Nad moim zdrowiem czuwa grono wyjątkowych specjalistów: kardiolog dbający o rytm mojego serca, neurolog czuwający nad moim rozwojem, okulista pomagający mi wyraźniej widzieć świat, audiolog wspierający mój słuch, logopeda uczący mnie mówić, psycholog prowadzący mnie przez emocje, fizjoterapeuta pracujący nad moim ciałem oraz dentysta troszczący się o mój uśmiech. Każdy z nich jest częścią mojej codziennej walki o lepsze jutro.

Z całego serca dziękujemy za każde przekazane 1,5%, darowiznę i udostępnienie.
Rodzice.